Eidfjord, Noorwegen

Noorwegen, woensdag 23 augustus

23 augustus 2017 - Eidfjord, Noorwegen

De drie weken in Noorwegen zijn achter de rug! Dus nog een week te gaan! Er valt echt veel te zien en we verlangen (nog) niet naar huis. De zon scheen de hele dag, wel was de wind aan de koele kant. Zorg dat je uit de wind kan gaan zitten dan geniet je echt van de warmte.

We gingen vandaag naar Vøringfossen, een van de hoogste watervallen in Europa. Het water maakt een loodrechte, vrije val van 145 meter op een totale hoogte van 182 meter. We dachten om vanaf de Vøringfossen naar beneden te gaan wandelen, richting het dorp Eidfjord of andersom, maar de wandelroute duurt ca 4 a 5 uur voor goede wandelaars en met de kinderen zal dat wel de hele dag duren. Wij zagen dat  vanaf. Het uitzicht was prachtig, en we konden over de reling loodrecht naar beneden kijken.

Vervolgens in het dorp Eidfjord rond gekeken en een paar mooie winkels gezien. Bij de toeristenformatie nagevraagd waar wij op de sneeuw konden lopen. In aantal folders stonden er bepaalde activiteiten met sneeuw waren zoals op gletsjers lopen, op sneeuw hiken, door de ijsberg wandelen, etc. In de zomer ook mogelijk! Dat leek ons best boeiend. En of wij daarvoor ruim twee uren willen rijden en daar hadden we geen zin, gezien vandaag de hele dag heel mooi weer was. Verder omdat wij tot heden nergens een visboer of een verse vis waren tegengekomen ben ik  gaan navragen. Ze keken eerst wel op en antwoordden of wij een hengel kenden en dat wij ermee een vis konden vangen en opeten. Dus ze vangen hier zelf een verse vis, fileren en bakken. Met andere woorden dat er gewoon geen visboer zijn! Dus het wordt de ingevroren vissen in de supermarkt of zelf een vis vangen en met blote handen de vis doden en fileren. We wachten wel tot wij weer thuis zijn en halen gewoon een verse vis bij onze Makro.

Omdat wij een korte wandeling zouden houden en keerden terug naar onze camping waar er ook een meertje lag. Erom heen lopen zou het ook leuk kunnen zijn maar de meiden hebben de vriendjes gevonden en gingen met zijn allen op een grote trampoline springen. We pakten onze e-reader en ging lekker lezen, met de zon erbij. 

Er was ook een vuurplaats, in een grote hut. We dachten eerst dat een speelhut was, gezien alle speeltoestellen erom heen stonden. Hout kon je overal halen, gratis. Lotte maakte een vuur en ik ging in ons hutje een warme maaltijd klaar maken. Bij het vuur, in dat hut dus, gingen we eten en vervolgens marshmallow als een toetje. Terwijl alle kinderen van dat plakkerige zoetigheid smulden gingen Lotte en ik een kopje koffie drinken. De ouders van de andere kinderen, in totaal drie, kwamen erbij zitten en we raakten aan een praatje. Ze komen uit Enschede en zijn voor de tweede keer in Noorwegen. Ze hebben een busje van hun vader geleend en zijn van plan om zelf een eentje te gaan kopen. Lotte begon aantal vragen te stellen en het leek of ze al aan het voorbereiden was voor de volgende reis, en wel met ons toekomstige busje die nog moet komen. We hebben voor de zomervakantie besloten om ons nostalgische platbodem, welke wij tien mooie jaren en met veel plezier mee hebben gevaren, te gaan verkopen. 

Daar in ruil voor een nieuw kampeerbusje, geen luxueuze camper, maar een mooie stoere bestelwagen en met ons doorgedachte dingen en alles op de maat in laten bouwen. Als dat aan Lotte ligt komen er dierenvachten ook in, voor praktische warmte maar vooral ook voor de sfeer. 

Foto’s

2 Reacties

  1. Henriëtte:
    24 augustus 2017
    geweldig!
  2. H Benjamins:
    24 augustus 2017
    Mooie foto's masr ik vind eng dat karin houdt dochter haar hand vast .bij de gaas over .
    Ik hoop dst je me wel begrijpt Waf ik bedoel.

    En andere kant is wel petje af. Ik zou het niet durven .

    Fijne dagen verder